25. rocznica nominacji biskupiej ks. bp. Antoniego Długosza

25 lat temu – 18 grudnia 1993r. bp Antoni Długosz otrzymał nominację biskupią. Wyświęcony został na biskupa 6 stycznia 1994 r. przez Ojca Świętego Jana Pawła II w Bazylice św. Piotra na Watykanie. Jest doktorem habilitowanym teologii biblijnej, autorem ponad 60 publikacji naukowych i książek na temat katechetyki i biblistyki, a także polskiej Biblii dla dzieci „Dobry Bóg mówi do nas. Pismo Święte dla dzieci”.

– Od nuncjusza apostolskiego abp Józefa Kowalczyka dowiedziałem się, że Ojciec Święty mianował mnie biskupem pomocniczym archidiecezji częstochowskiej. Przeżyłem szok, zjawiając się po 22.00 w nuncjaturze w Warszawie. Po wyrażeniu zgody złożyłem przysięgę antymodernistyczną, wyznanie wiary i nocą wróciłem do Częstochowy. Rano po Mszy św. poinformowałem abp. Stanisława Nowaka o mojej nominacji na biskupa pomocniczego archidiecezji częstochowskiej. Abp Nowak bardzo się ucieszył. Musieliśmy czekać na oficjalne ogłoszenie mojej nominacji, które nastąpiło tydzień później.

Ksiądz biskup Antoni Długosz urodził się w 1941 roku w Częstochowie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1965 r. Motto posługi ks. bp Antoniego Długosza to zaledwie jedno słowo – „servire” czyli służyć. Lecz w tym jednym prostym słowie zawiera się wszystko – służba dla Boga i dla człowieka. Szczególną miłością ksiądz biskup otoczył osoby niepełnosprawne, upośledzone, głuchonieme, ludzi psychicznie chorych a także narkomanów, dla których założył we Mstowie ośrodek Betania. Zna język migowy i odprawia w nim Msze św. dla osób niesłyszących.

Jednocześnie zwany jest biskupem dzieci, bo jak nikt potrafi z nimi rozmawiać o Bogu, a równocześnie bawić się, śpiewać, tańczyć, a przy tym ciągle się uśmiechać, nic więc dziwnego, że na wniosek dzieci w 2007 roku został laureatem Orderu Uśmiechu. I często, gdy się dzieciom przedstawia, mówi, że nazywa się Długosz, bo ma długi nos, a gdyby miał krótki, to by się nazywał Krótkosz. Jest znany przez dzieci w całej Polsce przede wszystkim dzięki programowi telewizyjnemu „Ziarno”, w którym zadebiutował we wrześniu 2003 roku. Wydał także kilka płyt z piosenkami, nie tylko dla dzieci.