Zakończyły się jasnogórskie „Pawełki”

2013-01-28 15.02.30

Uroczyste odśpiewanie hymnu ku czci św. Pawła z Teb, czyli nabożeństwo „Pawełek” zakończyło dziewięciodniową nowennę do patrona braci i ojców paulinów. Specjalnym gościem w jasnogórskiej bazylice był biskup Antoni Długosz, który pobłogosławił licznie przybyłe dzieci oraz ich rodziców. Na najmłodszych czekały tradycyjne upominki.

Biskup Długosz w słowie wypowiedzianym do wiernych przypomniał, że św. Paweł Pierwszy Pustelnik to wyjątkowy patron dzieci – mimo że mieszkał sam na pustyni, jest z nami, a za swojego życia wiedział o tym, że są one wielkim skarbem. Dlatego najmłodsi powinny go czcić jako swojego patrona, zaraz obok św. Mikołaja.

Biskup zaprosił także dzieci do wspólnej modlitwy, by podziękować Panu Bogu za rodziców, ale także prosić, byśmy potrafili dzielić się otrzymanymi darami z biednymi. Następnie pobłogosławił zgromadzonych relikwiami św. Pawła. Wyczekiwanym momentem było indywidualne błogosławieństwo dzieci – każde z nich otrzymało paczuszkę, a w niej słodycze i owoce pustyni – figi i daktyle.

Paweł Pustelnik (ok. 228-341), urodził się w Tebach (Egipt) w zamożnej rodzinie. Od dzieciństwa wychowywany w duchu chrześcijańskim, mając 20 lat zbiegł na pustynię, aby uniknąć prześladowania, które wybuchło za czasów cesarza Decjusza (249-251). Po dwóch latach, gdy chciał powrócić do domu, szwagier pragnący odziedziczyć cały majątek zagroził mu oskarżeniem. Obawiając się uwięzienia, Paweł ponownie udał się na pustynię, tym razem już na zawsze. Spędził w samotności, żyjąc w grocie skalnej około 90 lat, prowadząc życie wypełnione modlitwą i surowymi pokutami. Jak mówi legenda, każdego dnia kruk przynosił mu pół bochenka chleba, a kiedy Pawła odwiedził Antoni pustelnik, wówczas kruk przyniósł cały bochenek. Paweł pustelnik zmarł mając 113 lat. Przekaz legendy głosi, że gdy jego przyjaciel i równie świątobliwy pustelnik Antoni martwił się, jak poradzi sobie z wykopaniem grobu, wówczas to miały przybiec dwa lwy, które to uczyniły. Szczupłe informacje źródłowe zostały przekazane przez św. Hieronima (350-420) w jego „Życiu św. Pawła Pierwszego Pustelnika”