W środę, 5 sierpnia Kościół wspominał Matkę Bożą Śnieżną. Za tym wdzięcznym wezwaniem kryje się jednak znacznie więcej. Podczas tego wspomnienia, kierujemy naszą uwagę ku jednemu z siedmiu rzymskich wzgórz, gdzie przed wiekami Maryja wskazała z miłością na swojego Syna, przypominając jednocześnie wiernym o jedynej drodze do Zbawienia. W Archidiecezji Częstochowskiej, w niedzielę, 9 sierpnia, swoją patronkę wspominała wspólnota Parafii Najświętszej Maryi Panny Śnieżnej w Drobnicach. Uroczystości odpustowej przewodniczył ks. Mariusz Bakałarz – rzecznik Archidiecezji Częstochowskiej i dyrektor Radia Fiat.
Wydarzeniem, które powraca podczas wspomnienia Matki Bożej Śnieżnej, jest poświęcenie jedej z rzymskich bazylik. Historię pewnego upalnego, sierpniowego dnia w 352 roku przybliżył ks. Mariusz Bakalarz:
Legendy mówią, że było to 5 sierpnia w roku 352. Byli sobie małżonkowie – bogaty patrycjusz rzymski Jan i jego żona, którzy byli bardzo zamożni ale bezdzietni. Postanowili, aby swój majątek przeznaczyć na jakieś dobre dzieło. Oddali tę sprawę Matce Bożej, wierząc, że ona poprowadzi tę sprawę tak, aby ten majątek został właściwie ulokowany i przeznaczony na coś Bożego. I tak to się miało wydarzyć wówczas. Tejże nocy, zarówno Janowi, jak i jego żonie, ale też papieżowi Liberiuszowi, przyśnić się miała Matka Boża, wskazując na wzgórze Eskwilińskie, jedno z siedmiu wzgórz rzymskich, by tam szukać śniegu. Bo to o tyle niedorzeczne, że był sierpień, czyli środek upalnego rzymskiego lata, kiedy miasto jest rozgrzane, ale jednak wszyscy troje postanowili rano sprawdzić to, o czym mówiła Maryja. Na wzgórzu Eskwilińskim znaleźli śnieg. Na tym właśnie śniegu papież Liberiusz miał zaznaczyć kształt przyszłej świątyni, którą miano wybudować ku czci Matki Najświętszej. Tej świątyni, którą dziś znamy jako Bazylikę Matki Bożej Większej. Jej wielkim skarbem jest ikona Salus Populi Romani, ikona z VI wieku. To jedno z najbardziej znanych przedstawień maryjnych w Kościele Wschodnim i Zachodnim. Ta, którą nazywa się Hodegetrią, pokazującą drogę do Chrystusa.
W homilii ks. Bakalarz zaznaczył, że drobnicka świątynia – pozostając w duchowej łączności z Bazyliką w Rzymie – jeszcze bardziej wskazuje poprzez Maryję na Chrystusa:
Po to jest dzisiejsze święto i piękne wezwanie waszego kościoła i parafii, po to ta dzisiejsza uroczystość. I te dwa znaki, które przeplatają się ze sobą – piękna rzymska bazylika z przed wieków, a także obraz z Rzymu. Po to również jest i Wasza drobnicka świątynia i obraz Matki Bożej, żebyście Boga mieli między sobą i żebyście Go słuchali. A Matka Boża Śnieżna, wskazuje ręką i mówi: słuchajcie Go, wierzcie w Niego, Jego wam daję.
Proboszcz parafii NMP Śnieżnej w Drobnicach, ks. Marcin Kręciwilk, przybliżył historię miejsca:
Pierwszy proboszcz, ksiądz Leonard Zagórski, będący wcześniej wikariuszem w Osjakowie, najpierw został mianowany administratorem – ówczesne władze nie chciały się na to zgodzić. Parafia została erygowana w 1977 roku, ale ks. Zagórski już od 1973 przyjeżdżał i posługiwał miejscowej ludności. Każdy z kolejnych proboszczów miał tu swój wkład. Takimi wielkimi literami zapisał się ksiądz Edward Kosior, który postawił ten istniejący kościół i w miarę swoich możliwości go upiększał. Ksiądz Zbigniew Witecki wymienił cały dach, porobił wiele rzeczy materialnych, jak i okna i ogrodzenie tegoż kościoła.
Ks. Kręciwilk wspominał własną drogę do drobnickiej wspólnoty. Podkreślił, że choć jest ona niewielka, to pozostaje w głębokiej relacji z Bogiem i bliźnimi, tworząc wyjątkową rodzinę:
Drobna parafia, ale ludzi o wielkich sercach. I to wszystkim powtarzam. Duszpasterzuję w tej parafii od maja 2024 roku, więc tak naprawdę dopiero co przeszło dwa lata. I podobnie jak ksiądz Leonard Zagórski, który też był najpierw wikariuszem w Osjakowie, zostałem zaproszony przez księdza Arcybiskupa do pełnienia posługi proboszcza. Ludzie są tutaj bardzo ze sobą zżyci. Jeżeli dzieje się komuś krzywda, to nie zostawią danej osoby samej.
Uroczystości odpustowe to wyjątkowy dzień nie tylko pod kątem liturgii, to również święto dla wszystkich parafian. Jedna z przedstawicielek wspólnoty Wiesława Czyż, podzieliła się swoimi odczuciami w tym wyjątkowym dniu:
Coś wspaniałego, wspaniali ludzie i wspaniały ksiądz. Jesteśmy bardzo zadowoleni. Parafianie są pracowici, religijni i pobożni. Po prostu kochamy to bardzo. Oby tak dalej.
Odpust ku czci patronki zakończyła uroczysta procesja Eucharystyczna z udziałem asysty, orkiestry dętej i Ochotniczej Straży Pożarnej. Na wydarzeniu obecni byli również kapłani z dekanatu osjakowskiego. Homilia ks. Bakalarza jest dostępna na naszym radiowym kanale YouTube >>KLIKNIJ!
