W sobotę 11 czerwca przypada w Kościele wspomnienie liturgiczne św. Barnaby Apostoła. I choć był on towarzyszem podroży św. Pawła z Tarsu i prawdopodobnie krewnym św. Marka Ewangelisty, przede wszystkim powinniśmy go pamiętać jako tego, który praktykował swoją wiarę poprzez uczynki miłosierdzia.

Do dnia dzisiejszego św. Barnaba ma wielu naśladowców, których zaangażowanie można dostrzec szczególnie na niwie pomocy charytatywnej. W Częstochowie działa Fundacja pod jego patronatem, która ma pod swoją opieką osoby bezdomne i społecznie wykluczone. Agata Flis, prezes Fundacji św. Barnaby, wyjaśniła jak doszło do tego, że to akurat ten święty został wybrany na patrona tego dzieła:

Fundacja wywodzi się ze wspólnoty Przymierze Rodzin „Mamre”, która zajmowała się bardziej stroną duchową. Ale było też wiele osób potrzebujących pomocy. Zaczęliśmy myśleć jak im pomóc i zorganizować struktury, założyliśmy fundację i wtedy – jak to św. Paweł ewangelizował a Barnaba go wspomagał i zajmował się biednymi – no to doszliśmy do wniosku, że to będzie św. Barnaba.

Fundacja istnieje od 23 maja 2008 roku, zatem niedawno obchodziła czternaste urodziny. Agata Flis zwróciła uwagę na bardzo ważną rzecz, jaką przez te kilkanaście lat pomocy osobom najuboższym i życiowo wykolejonym zauważyła, a o której często zapominają inne grupy i organizacje, które starają się pomagać materialnie. Otóż sama pomoc materialna zwykle nie przynosi żadnych owoców:

Można dać ludziom chleb, meble, leki ale tak naprawdę, jeśli nie głosiłoby się Słowa Bożego, nie ma owoców. Na prawdę nie da się ich dostrzec gołym okiem. Ludzie z reguły mają skłonności do tego, że chcieliby tylko brać, brać i brać. Natomiast – nie mówimy, że większość – ale jakaś znaczna ilość tych ludzi dostrzegła działanie Fundacji od strony duchowej i wiedzą, że jest to bardzo ważne.

Działalność formacyjna Fundacji św. Barnaby została mocno ograniczona przez covidowe restrykcje, po których pracownicy i wolontariusze stopniowo wracają do pełnej aktywności. W ich doświadczeniu można zauważyć dwie ważne prawdy, zawarte w Piśmie Świętym: „Wiara bez uczynków jest martwa” [por. Jk 2, 14-26] oraz że „Nie samym chlebem żyje człowiek” [Mt 4, 4].

Skip to content